Beginilah

Anéh pisan lah. Mun urang ayeuna kalahka sibuk wé mikiran batur. Ai diri sorangan diantep.

Lain, heueuh déwék mah ngan hayang curhat wungkul. Naha nya déwék mah sok aya rasa iri waé ka batur téh? Sok jadi anéh sorangan. Kadang déwék sok nalangsa lamun seug inget mangsa déwék keur leutik.

Uyuhan atuh déwék mah. Tileuleutik geus ditinggalkeun pipisahan ku kolot. Ari kolot déwék deui, teuing naon maksudna kalahka pipisahan. Déwék sadar. Éta kabéh téh geus papastén ti Gusti. Tapi déwék sok nalangsa. Sok ceurik haté mun ras inget kahirupan déwék.

Ayeuna déwék geus sawawa. Tapi déwék can pernah kitu ngarasakeun kanyaah sakumaha kanyaah kolot ka budak. Na kolot déwék embung ngurus?

Déwék nyoba usaha kaditu-kadieu. Sangkan hirup leuwih maju. Tapi euy, ka déwék téh sok loba nu ngagampangkeun.

Akhirna déwék nyobaan ngumbara. Déwék ayeuna gawé di lembur batur. Sanajan milu jeung dulur ogé, angger wé sok hayang balik waé. Teuinglah. Déwék geus aral. Aral pokona mah.

Geus ah. Déwék rék saré heula. Isuk arék manén.
Wassalam.

TEUING LAH. PARARUSING....

Na naon atuh salah uing téh? Kurang naon atuh uing téh? Yeuh, uing gé embung ari hirup ngan saukur ngimpi mah. Da kabéh manusa gé boga cita-cita anu hayang diréalisasikeun.

Uing sadar, sigana mah baheula saméméh datang ka dieu, uing teu mikir heula. Akhirna uing jadi kaduhung. Heueuh lah uing mah teu kréatif. Rumasa teu bisa gawé. Tapi inget, sanajan ceuk aranjeun uing "ngimpi", tapi uing gé kungsi nyieun hiji kasuksésan. Sanajan kasuksésan éta meureun ceuk aranjeun mah euweuh nanaonan. Tai kuku. Tapi naha SIA kabéh teu neuleu?

Sok pikiran ku sia kabéh goblog! Dimana aya hiji budak anu ditambélarkeun ku kolotna, tapi manéhna suksés, bérés sakolana najan ngan saukur SMA.

Maklum, élmu uing mah handap. Rumasa jelema bodo. Wajar wéh atuh. Da uing mah lain sarjana. Leuheung sarjana, mun ngawangkong (ngarahul nu pantes) asa mantes. Ari aing? Paling gé diléléwé.

Dah jangar lah. Kunaon jelema téh ka aing loba nu cangcaya? Yeuh méh nyaraho nya. Aing mah mun dipicangcaya sok hésé deui bangkit. Uing jadi haroréam. Lantaran kacangcayaan maranéh ka uing.

Tapi keun baé lah. Da Gusti Allah mah Maha Uninga. Deuleukeun wéh. Saha nu unggul. Hirup lir ibarat tangga nu aya tingkatanna. Uing rék usaha ku élmu nu uing boga.

Ngan omat. Ulah sok cangcaya ka saha waé. Keun lah ari ka uing mah. Da enggeus.

Ayeuna mah urus wé masing-masing. Da geus boga porsi ieu.

Suatu saat aing kudu jadi jelema. Aing embung diléléwé ku sasaha. Du'akeun wé ku saréréa nya. Da uing gé moal poho.

DEULEUKEUN KU MATA! ULAH MEUNGPEUN.

Riau, 05 Mei 2011

jangan lihat BUNGKUSnya, tapi lihat pula ISinya.

Dapat sms dari teman sma nih.
mmmh, terharu juga sih bacanya. Sampai sgitunya dia ngasih semangat sama aku. THANKS A LOT BROTHER.

Hidup akan sangat
melelahkan dan gelisah bila Anda hanya menguras pikiran untuk BUNGKUSAN dan
mengabaikan ISINYA.

Bedakanlah apa itu bungkusan
dan apa itu Isinya.

Gedung hanya bungkusan,
Rumah tangga itu isinya.

Pesta nikah hanya bungkusan
Cintakasih dan tanggung jawab itu isinya

Ranjang mewah hanya bungkusan,
Tidur nyenyak itu isinya.

Makan enak hanya bungkusan,
Gizi dan energi itu isinya.

Kecantikan hanya bungkusan,
Kepribadian itu isinya.

Bicara hanya bungkusan,
Kerja nyata itu isinya.

Buku hanya bungkusan,
Pengetahuan itu isinya.

Jabatan hanya bungkusan,
Pengabdian dan pelayanan itu isinya.


"Jogja - Pelalawan, 13 Maret 2011"

ANGKOT BANDUNG, TASIK,GARUT

Angkot Teu di Bandung
teu diTasik, teu di Garut
boa ketang di Batam
mah beda…. eta
kalakuan kenek angkot
dimana wae lamun
jojorowokan
nawarkeun jurusan
angkotna atawa
nanyakeun nu erek
turun atawa eureun ka
panumpang
sakapeungmah matak
piambeukeun,
pikabingungeun anu
kakara tapi lamun geus
apal mah sok hayang
seuri, geura
reungeukeun :di
Bandung : “Gede…..
Panjang……
Gede…..Panjang……!!”
Kade…lain keur promosi
obat taeun nu ayeuna
keur meuweuh atawa
promosi sabangsa ma
erot, tapi nawarkeun
rute angkot jurusan
Gedebage Leuwi
panjang….!
“Aceh……
Merdeka……
Aceh…….Merdeka……!!”
jojorowokan sataker
kebek najan hareupeun
tangtara atawa pulisi
oge moal nepi ka di
tewek da di Bandung
mah geus arapaleun
lamun kenek eta
nawarkeun angkot
jurusan Cicaheum Kebon
kalapa ngan rutena
ngaliwatan jalan
merdeka jeung jalan
aceh
“Binatang…..ada
turun…..? ibu……
bapa…..binatang……!”
tong waka ambek
disebut kitu teh, si kenek
nanyakeun bisi aya nu
turun di kebon binatang
di jalan taman sari anu
kaliwatan ku angkot
Eta di Tasik mah kieu
jorowok na teh
“sila…….sila…..hiji
deui…!!” lamun seug
ninggang ka jalma nu
anyar ulin ka Tasik mah
bakal ho’okeun
ngadeng jorowok kenek
anu ngagantung na
lawang panto, rek teu
kitu kumaha
atuh….sakitu katingali
metetna bet anu dijero
oge diaradu tu’ur ari
jojorowokan sila……
sila…hiji deui…….?
padahal manehna teh
nawarkeun jurusan ka
pancasila
Ari di Garut mah karunya
ka anu ngarana DANA,
kade nya bisi aya baraya
anu ngarana dana tong
waka ambek jeung
kasigeung lamun
ngadenge jorowok
kenek angkot “DANA
EGANG….DANA
EGANG……….” eta teh
lain moyokan dana
pedah leumpangna
egang tapi nawarkeun
angkot jurusan
Sukadana-Sukaregang.
Naek angkot di Bandung
deui: Jorowok kenek
ngajorowok…..Supratman…
jrut turun panumpang
lalaki tengah tuwuh.
Jorowok deui…. Raja
mantri….jrut Mang
Jamal turun.
Rengganis… jrut Neng
Nia turun, Teuku Umar…
jrut lalaki turun… Na ari
celengkeung teh urang
Batak ngajorowok…
“aku Rajagukguk tak
dipanggil-panggil jadi bila
awak turun bah !”

AJI MASAGI

Alam dunya nu éndah ieu dicipta ku Pangeran. Kusabab diciptana ku Pangéran, tangtu rupa atawa wanguna hadé jeung sampurna. Kasampurnaan alam ieu sok dipaké pikeun siloka kaasup dina babasan jeung paribasa. Karancagéan kolot baheula enggoning ngarumuskeun jurus pikeun nyanghareupan hirup jeung kahirupan, salah sahijina dina wangun babasan jeung paribasa, sawaréh dijieun ku cara siloka nu nginjeum ti kaayaan alam éta. Model atawa rupa suhunan imah vernakular di Tatar Sunda make conto alam, boh manuk boh mangrupa sato. Diantarana ranggon –ti manuk ranggon; julang ngapak, badak heuay, tagog atawa jogo anjing, jeung galudra ngupuk.

Cara niru ka alam oge aya dina ngagambarkeun kageulisan hiji wanoja, ditataan maké rupa nu aya di alam bari ditambahan sangkan jentre: angkeut endog sapotong, ramo pucuk eurihan, lambéy jeruk sapasi, halis ngejelér paéh, cangkéng lenggik nanding papanting, taar teja mentrangan, damis kuwung-kuwungan, bitis héjo carulang, urang kampung bau lisung, jst. Jadi kageulisan atawa kaendahan dirupakeun tina kombinasi rupa nu aya di alam. Malah sangkan leuwih afdol, simbol tina rupa alam dijentrekeun jeung kaayaananana pikeun mastikeun nu dimaksud kalayan sampurna. Saperti dina ngagambarkeun gado, nu geulis mah disebutna oge angkeut, nu hade diibaratkeun ku rupa endog tapi kudu sapotong. halis istri nu geulis kudu siga jelér paéh, da mun jelérna hirup mah duka kumaha rupa halis teh. Jadi sangkan ngajepatna hade, teu usik teu malik luhureun panon, nya dipaehan heula tah si jeler teh!

Eusi babasan jeung paribasa diantarana ajaran moral atawa etika nu oge bisa disebut falsafah pikeun ngalakonan hirup. Ilaharna mangrupa siloka atawa perlambang nu ngandung harti jero bari dirangkéy ku basa nu ringkes, jadi gampang ngingetna. Karasana pantes kénéh dipaké ayeuna oge jaga, teu keuna ku waktu kadaluwarsa da teu make bahan tambahan siga formalin.

Mun urang bingung kudu kumaha gaul boh jeung papada manusa atawa jeung mahluk liana, aya jurusna, diantarana kudu hade gogog hade tagog -siloka maké sipat kaayaan sampurna sato nu aya di alam. Pihartieunana, hirup kudu hade dina nyarita oge dina tingkah laku, ucapan jeung kalakuan kudu sarua alusna.

Sababaraha babasan atawa paribasa make kecap injeuman tina rupa atawa wangun, nyaeta pasagi, buleud jeung segitilu. Kecap pasagi aya dina dina babasan hirup kudu masagi. Naon sababna prak-prakan hirup nu hade diibaratkeun kana rupa pasagi?

Masagi téh kecap gawé ti kecap kaayaan atawa sipat pasagi. Nu disebut pasagi nyaeta rupa kotak – rupa nu dijieun ku opat sisi nu sarua ratana atawa lempengna, tur ukuranana sarua. Pasagi nunjuk ka rupa nu sampurna dina kanyataanana Biasana dilarapkeun utamana dina perkara ngalakonan urusan dunya jeung ahérat atawa agama jeung darigama tea. Sipat pasagi ngandung harti yén hirup téh boga sisi atawa widang nu teu ngan hiji atawa sarupa. Sagala widang kahirupan kudu dilakukeun kalayan saimbang. Cara urang hirup ayeuna di dunya, salian ti kudu mikirkeun kaperluan hirup di dunya, oge kudu kukumpul amal-ibadah pikeun bekel engké jaga di aherat. Ogé yén urang kudu sagala bisa atawa mahér sagala rupa, sabab hirup teh teu gampang jeung loba pisan unak-anikna nu urang kudu bisa sangkan urang hirup teu kadungsang-dungsang sangsara alatan euweuh kabisa. Ringkesna, pasagi dijadikeun conto kumaha hirup kudu dilakonan. Sipatna tindakan atawa kalakuan.

Duka kumaha sasakalana, pasagi éta dina basa Indonesia mah maké mamawa bujur sagala, enya, bujur sangkar tea. Sigana sangkar teh ti basa Minang pikeun pasagi, da di Sumatera Kulon aya lembur ngarana Batusangkar, pastina di dinya aya batu nu rupana ngaharib-harib ka rupa pasagi. Kecap sangkar éta tuluy dipaké oge pikeun rorompok manuk dina basa nasional, sanajan rupana geus teu pasagi deui.

Rupa pasagi teu pati jentré ayana di alam. Dina ayana oge sigana ngan ukur ngaharib-harib, teu saklek rupa pasagi. Da ongkoh rupa pasagi mah dijieun ti opat sisi nu tiap juruna kudu nyékon -kecap ti parabot tukang bas, pasékon- nu hartina opat juruna mun diukur persis 90 darajat téa. Rupa pasagi loba dipaké pikeun wangun parabot sapopoé nu dijieun tina awi, diantarana nyaéta bésék, pipiti, suku boboko, hihid jeung sajabana. Rupa pasagi nu kawentar kamana-mendi utamana pikeun muslim sabab sok di datangan ari naik haji tangtu Ka’bah di Mekah. Ceuk si cenah, harti Ka’bah atawa kufah teh cenah pasagi. Kaligrafi nu tulisanana ngaharib-harib ka rupa kotak disebut kufah atawa kufik.

Salian ti rupa pasagi, rupa atawa wangun nu dipaké dina babasan nyaéta buleud. Cara dina kalimah “Niat kudu buleud”. Rupa buleud teh dijieun tina garis nu tungtungna panggih, bari jarak ti tengah ka unggal sisi sarua. Dina Matématika mah istilah na “jari-jari atawa “r”, tina radian atawa radius téa. Niat urusanana jeung sikep yakin, patali ogé jeung sikep méntal. Pikiran jeung tindakan ngahiji, siga garis buleud.

Rupa atawa wangun buleud aya jeung loba di alam. Diantarana panonpoé, bulan, katumbiri, ombak leutik dina balong mun urang nyemplungkeun batu, daun taraté, jsb. Dina parabot vernakular nu tina awi, rupa buleud dipaké pikeun rupa tampir, nyiru, telebug, téténong, ayakan, jsb.

Rupa buleud sok dipake perlambang kasampurnaan nu sipatna ideologis kaasup tauhid atawa kaimanan. Bulan atawa panonpoé nu rupa dasarna buleud dipaké pikeun lambang nu islami. Ngan sangkan teu pahili jeung sorabi, bulan digambarna sapasi, ongkoh sangkan masih aya tempat pikeun béntang. Panonpoe dijadikan lambang salah sahiji ormas Islam -sangkan teu pahili jeung rupa buleud séjéna- ditambahan ku garis nu nyebar ti sisi buleudan nu hartina cahaya. Lambang bendera Jepang buleud beureum, nyimbolkeun panonpoe isuk-isuk. Pikeun ngagambarkeun manusa suci, dina seni lukis Nasrani, sirah manusa sok dibéré buleudan bodas nu disebut halo. Dina pulitik (nipu rahayat leutik) sok kadéngé istilah kebulatan tekad hiji partey atawa rombongan manusa dina raraga ngadukung hiji calon.

Rupa séjén nyaéta nyungcung. Cara dina kecap “ka balé nyungcung” siloka pikeun dirapalan atawa akad nikah. Balé nyungcung ieu babasan pikeun tempat suci atawa sakral utamana masigit. Sigana baheula akad nikah umumna dilakukeun di masjid supaya leuwih afdol sabab tempat suci jeung ari nikah teh apan upacara suci ogé. Suhunan masigit baheula umumna maké suhunan model tropis nu numpuk siga gunung. Pangluhurna biasana segitilu lobana opat nu dipasangkeun condong pahareup-hareup, ngawangun rupa limas. Suhunan modél kitu biasana disebut limasan, tapi katémbong ti hiji sisi mah segitilu. Jadi istilah nyungcung téh pikeun rupa limas nu dijieun tina opat segitilu. Dina suhunan, segitilu ieu dua sisina nu tangtung sarua panjangna jeung sarua darajat condong atawa miringna. Beh dieu, suhunan masjid aya nu meunang impor ti tanah Arab, nya kubah téa nu rupana belenong. Sanajan sabenerna mah rupa kubah ieu ogé dijadikeun suhunan katédral cara di Italia ogé Russia.

Rupa nu ngaharib-harib ka segitilu aya di alam, contona gunung Cikuray di Garut, siga pisan segitilu: dua sisi condong panggih di puncak, nu hiji mah ngadapang dina taneuh. Dua sisi nu condong éta nyiptakeun rupa nyungcung nu nunjuk ka langit –dihartikeun nuju ka Pangéran. Jadi kaharti mun ku karuhun gunung dianggap suci atawa sakral, salian ti tempat bijilna cai pikeun kahirupan, oge dipaké pikeun tempat muja, tempat karamat, makam atawa astana, nu ayeuna sok disebut situs purbakala atawa sajarah tea. Kusabab di Mesir mah euweuh gunung cara di urang, nya Fir’aun nyieun gugunungan badag nu disebut piramid tea nu umumna dipake pikeun nyimpen jasadna.

Rupa atawa wangun nu aya di alam dunya ieu loba pisan jeung moal kaitung. Ku manusa modéren kaayaan kitu disederhanakeun atawa diringkes kana tilu rupa dasar, nyaéta pasagi, segitilu jeung buleud. Eta tilu rupa dasar dipaké dina élmu Matematika utamana Géometri jeung dina éstetika Seni Rupa. Duka kumaha sasakalana, éta rupa dasar téh aya dina babasan atawa paribasa di urang cara conto di luhur. Tapi dina henteuna aya patali marga, bisa jadi sarua dina inditna: sarua nyokot conto rupa dasar nu aya di alam, dumasar kana kasampurnaan alam jieunan Pangéran. Nu jelas, masing-masing rupa éta sanajan dina wanda nu béda tapi sarua ngandung pihartieun kaayaan sampurna atawa suci. Pasagi pikeun ngagambarkeun kalakuan nu sampurna, buleud pikeun tékad atawa kayakinan nu sampurna, segitilu pikeun tempat nu sampurna –dina harti suci atawa sakral.

Disadur tina :
dikintun ku Basa Sunda SMAN 2 Kota Sukabumi

Kepada Para Hamba Thagut

"Janganlah kamu berhati lemah dalam mengejar mereka (musuhmu). Jika kamu merasa kesakitan, maka sesungguhnya mereka pun menderita kesakitan (pula), sebagaimana kamu menderitanya, sedang kamu mengharap dari Allah apa yang tidak mereka harapkan. Dan adalah Allah Maha Mengetahui lagi Maha Bijaksana. (an-Nisa’:104)"

Minggu, 02 Mei 2010
Kepada Para Hamba Thagut
Wahai kalian yang menjadi hamba Thagut ! Janganlah kamu mengira bahwa diri kamu masuk ke dalam golongan mereka yang menjadi ahli Allah. Kamu telah menghambakan diri kamu kepada selain kepada Alloh, sedangkan mereka menghambakan diri mereka kepada Allah SWT. Kamu menghendaki dunia, sedangkan mereka menghendaki akhirat. Kamu hanya melihat dunia ini saja, sedangkan mereka melihat Tuhan yang menjadikan langit dan bumi. Kesenanganmu terletak pada mahluk, sedangkan kesenangan mereka terletak pada dakwah dan jihad di jalan Allah. Hati kamu terikat kepada Dunia, tetapi hati mereka terikat kepada Allah Yang Maha Agung. Mereka telah mencapai tujuan hidup dan mendapatkan kesejahteraan, sedangkan kamu masih saja terbenam di dalam nafsu keduniaanmu.

Mereka terasing dari keramaian, dari nafsu keduniaan dan dari kehendak mereka sendiri. Sehingga dengan demikian, mereka dapat sampai ke hadlirat Illahi yang memberi mereka kekuatan untuk mencapai puncak wujud mereka, seperti menta’ati dan memuji Allah. Inilah karunia Illahi yang diberikan-Nya kepada siapa saja yang dikehendaki-Nya. Mereka menjadikan keta’atan kepada Allah dan pujian terhadap-Nya sebagai kewajiban mereka. Mereka berpegang teguh kepada-Nya dengan pertolongan yang diberikan-Nya kepada mereka. Semua ini mereka lakukan tanpa mengalami kesukaran apa-apa. Maka jadilah ketaatan mereka itu sebagai nyawa dan santapan mereka.

Dakwah dan jihad menjadi berkat bagi mereka dan memberikan nikmat kepada mereka, seakan-akan dakwah dan jihad ini telah menjadi surga bagi mereka. Karena, Orang-orang ini membekali diri dengan kekuatan yang ada di bumi dan di langit, serta menyenangkan mereka yang telah mati dan masih hidup. Karena Tuhan mereka telah menjadikan mereka seperti pasak bumi (gunung) yang dijadikan-Nya ini. Oleh karena itu, mereka menjadi seperti gunung yang berdiri dengan megah dan agung. Janganlah kamu mengacau mereka dan jangan pula kamu menghalangi perjalanan mereka yang ibu-bapak dan sanak-saudara mereka tidak dapat menyelewengkan mereka dari tujuan mereka. Mereka adalah orang-orang terbaik yang dijadikan Allah di muka bumi ini. Keridhaan dan kesejahteraan dikaruniakan oleh Allah kepada mereka, selagi langit dan bumi masih ada. Sedangkan kalian benar-benar dalam kesesatan yang nyata, maka bertobatlah, tinggalkan Thagut dan bertakwalah kepada Alloh saja, maka kalian akan juga merasakan apa yang mereka rasakan….damai dalam naungan cinta dan kasih sayang Alloh.

Jalan Hirup Jalma

Rupa-rupa pisan jalma mah. Masing-masing jalma pasti ngabogaan hal-hal anu beda. Masing-masing jalma ngabogaan pamadegan jeung cekelanana sewang-sewangan. Jalma ngabogaan lalakon hirupna sewang-sewangan. Aya anu kitu, aya anu kieu.

Anu jadi beda diantara hiji jalma reujeung jalma sejenna teh, salasahiji contona nyaeta jalan hirup anu dilakokan ku masing-masing jalma. Ngan intina mah, saur pun guru, jalan anu ku jelema disorang salila hirupna teh aya tilu rupa. Enya, jalan hirup jalma mah ngan ukur tilu rupa jalan.

Naon wae atuh…?

Sakumaha Pidawuh Gusti Nu Maha Agung dina Quran surat Al-Fatihah ayat 6-7, anu pihartoseunana kirang langkung:

Tuduhkeun abdi ka jalan anu lempeng. Nyaeta jalanna jalma-jalma anu disinugrahan kani’matan, lain jalanna jalma-jalma nu dibendon jeung jalma-jalma nu sasab (QS. Al-Fatihah: 6-7)

Nurutkeun ieu ayat, jalan anu disorang ku jalma anu hirup di dunya teh aya tilu rupa nyaeta jalan anu lempeng, jalan anu dipikabendon jeung jalan anu kasasar. Jadi dina ngajalankeun kahirupanana teh, moal leupas tina eta jalan. Lamun henteu ngaliwatan jalan anu lempeng tangtuna oge ngaliwatan jalan anu dipikaceuceun ku Alloh atawa jalan anu kasasar.

Ari jalan anu lempeng teh nyaeta jalanna jalma-jalma anu geus dibere kani’matan ku Alloh, jalanna para Nabi jeung jalma-jalma anu turut tumut kana jalan anjeunna. Tah jalan anu lempeng ieu teh jadi jalan anu kudu disorang ku jalma-jalma anu hayang salamet dunya rawuh aherat. Jalan ieu teh jalan anu dipikarido ku Alloh.

Sedengkeun jalan anu dua deui mah nyaeta jalan anu teu dipikarido ku Allah. Ari jalanna jalma-jalma anu dipikabendo ku Alla nyaeta jalan hirup jalma-jalma anu ngabogaan elmu tapi teu diamalkeun. Jalma-jalma anu nyorang jalan ieu mah jalma anu ngarti kana elmu reujeung bebeneran, tapi kahirupanana teu sarua reujeung naon anu aya dina pangartina. Maranehna teh nyokot jalan anu papalingpang antara naon anu geus dipikanyaho yen eta teh bener reujeung dina prak-prakan lalampahanana. Ari jalan jalma-jalma anu kasasar mah jalma anu teu ngabogaan elmu atawa kanyaho. Ari lalampahanana mah hayang bener, tapi kusabab henteu ngabogaan elmuna, jadi wae nyasab.

Pikeun urang mah, nya tinggal milih wae hayang jalan anu mana. Da eta mah pilihan pikeun jalma anu hirup di dunya ieu. Lamun hayang salamet dunya aherat, tangtuna oge kudu milih jalan anu lempeng. Tapi sanajan ieu jalan teh disorang ku jalma-jalma anu dibere kani’matan, lain hartina jalma-jalma anu ngaliwatan jalan ieu teh bakal nari’mat, da kabuktinaana loba keneh jalma anu milih jalan anu dipikabendu ku Alloh atawa milih jalan anu sasab. Jalan anu lempeng ieu mah ni’matna teh lain diniley ku kani’matan nafsu, tapi ku kani’matan ngalakonan hirup anu sabenerna. Hirup anu bener-bener aya dina kahirupan nyata nyaeta pikeun neruskeun jalan anu disorang ku para Nabi dina merjuangkeun ajaran anu dibawa ku aranjeunna.